اقدامات سازگاری و کاهش اثرات، محور اصلی مقابله با تخریب محیط زیست و خطرات مرتبط با آب و هوا هستند. در حالی که سازگاری بر کاهش آسیب‌پذیری و افزایش تاب‌آوری در برابر اثرات موجود و مورد انتظار تمرکز دارد، هدف از اقدامات کاهش اثرات، محدود کردن یا جلوگیری از عوامل آسیب‌رسان به محیط زیست، به ویژه انتشار گازهای گلخانه‌ای و تخریب اکوسیستم است. یک رویکرد یکپارچه که هر دو بُعد را به هم پیوند می‌دهد، پایداری را تضمین می‌کند، از منابع طبیعی محافظت می‌کند و از توسعه اجتماعی-اقتصادی بلندمدت پشتیبانی می‌کند.