منابع آلودگی مستقر در خشکی از جمله مهمترین تهدیدات برای اکوسیستم‌های دریایی در منطقه دریاهای منطقه‌ای (RSA) هستند. این آلاینده‌ها از فعالیت‌های انسانی در خشکی، از جمله رواناب‌های کشاورزی حامل کود و آفت‌کش، فاضلاب تصفیه نشده، تخلیه‌های صنعتی و زباله‌های پلاستیکی که در نهایت به رودخانه‌ها و آب‌های ساحلی می‌رسند، سرچشمه می‌گیرند.

وقتی این آلاینده‌ها وارد محیط دریایی می‌شوند، کیفیت آب را کاهش می‌دهند، به تنوع زیستی آسیب می‌رسانند و تعادل ظریف اکوسیستم‌ها را مختل می‌کنند. رواناب غنی از مواد مغذی می‌تواند باعث شکوفایی جلبکی مضر شود که اکسیژن را کاهش داده و “مناطق مرده” ایجاد می‌کند، در حالی که پلاستیک‌ها و مواد شیمیایی سمی در موجودات دریایی تجمع می‌یابند و بر حیات وحش و سلامت انسان تأثیر منفی می‌گذارند.

بنابراین، مقابله با آلودگی‌های ناشی از خشکی نیازمند راهبردهای مدیریتی یکپارچه مانند بهبود مدیریت پسماند، تنظیم سختگیرانه‌تر پساب‌های صنعتی، شیوه‌های کشاورزی پایدار و کمپین‌های آگاهی‌بخشی عمومی برای کاهش زباله و پلاستیک‌های یکبار مصرف است. برنامه پیشگیری از آلودگی (PPP) با مقابله با آلودگی در منبع آن، به دنبال حفاظت از زیستگاه‌های دریایی، حفاظت از شیلات و تضمین تاب‌آوری بلندمدت اکوسیستم‌ها در منطقه حفاظت‌شده آرکانزاس است.